5/10
Richard Ashcroft sağ olsun, ardı ardına çıkardığı birbirinden çaresiz 3 albümle Verve'ün atmosferinde savruldukça savrulmuştu. Ekip, 11 yıl ara sonrası geri dönüşünü müjdeleyince Ashcroft'tan bir süre daha solo albüm duymayacağımız sebebiyle yeterince mutlu olmuştuk. Urban Hymns ile kendi zirvesini yaşayan ekibin, Fourth'taki performansı merak konusuydu şüphesiz. Olduğundan hep daha büyük görünen Veve cephesinde yeni açılımlar bulmak bir hayli zor. Onlar yine en büyük olmaya gelmişler. Yine canavar sound, yine stadyum için bestelenen şarkılar. Sit and Wander ile stadyuma giriş başlıyor. Ana grup Doors. İlk single Love Is Noise şişen bir balon gibi. Dolu dolu söyleyen Richard'a, back köpek vokali de eşlik edince 5.5 dakikalık şarkı bitmek bilmiyor. Rather Be albümde çok olan Urban Hymns b-side'ları gibi. Judas, Puressence'ı hatırlatan melodisi ve Ashcroft'un pesten çıkan sesiyle temiz bir iş. Numbness 70'lerin uzayda hayat var edalı kafa üteleyici şarkılarından. I see Houses ekibin kendisini en minimal kullandığı, basit piyano melodisiyle albümün en iyilerinden. Noise Epic adı gibi gürültü efsanesi olmaya aday, garage rock gruplarını anımsatan, hadi çalıyoruz, kralız biz edası ile Primal Scream'ı iriliğinde Manchester sound saçmalığı. Valium Skies kesinlike Sonnet, Bittersweet Symphony hatta Urban Hymns'ın özeti gibi. Sanki Marianne Faithfull söylüyor. Faithfull da Ashcroft gibi ilhamı Mick Jagger'dan aldıydı. 7 dakika 17 saniyelik bir The Verve şarkısı olsa olsa yeni bir kabus alametidir değil mi? Öyledir. Ama bu sefer öyle değil! Columbo kendi içinde öylesine formülüze edilmiş ki heyecan verici bir kayıt ortaya çıkmış. Albümü kapatan Appalachian Springs ise bir diğer 7 küsur dakikalık şarkı olmasına karşın görkemli bir veda, adeta başyapıt.
MP3: The Verve - Appalachian Springs
MP3: The Verve - I See Houses
MP3: The Verve - Valium Skies
kahrol emi